Markmið |
Flestir prjóna peysur með því að byrja að neðan, á búknum, prjóna upp að handvegi, prjóna svo ermarnar og skella síðan
öllu saman áður en axlastykkið er prjónað. Þetta er hin klassíska íslenska aðferð sem er undantekningarlítið notuð í
lopapeysuprjóni. Aðrir hafa vanist á að prjóna hvert stykki fyrir sig og pressa þau og sauma saman í lokin.
Á þessu námskeiði verður hins vegar kennt að prjóna peysur að ofan. Þá er byrjað á hálsmálinu og svo unnið niður á við.
Ermarnar eru prjónaðar að búki loknum og svo er strax hægt að fara í peysuna því frágangurinn er lítill sem enginn.
Það er skoðun margra að það sé mun einfaldara að prjóna peysur að ofan sérstaklega vegna þess að prjónarinn hefur mun
betri stjórn á flíkinni og því sem gerist eftir því sem unnið er niður á við. Þannig má máta flíkina á öllum stigum prjónsins og
gera sér betur grein fyrir hvernig móta má flíkina með úrtökum og aukningum svo að hún passi akkúrat á viðtakandann.
Á námskeiðinu verður farið í helstu atriði sem þarf að hafa í huga þegar peysa er prjónuð að ofan. Stuðst verður við bókina
Knitting from the top eftir Barböru G. Walker. Prjónuð verður einföld peysa, heil eða lokuð í barnastærð.
|